غروب بارانی

60- از تو مهربان تر کیست ؟

ojak — Mon, 02 Nov 2009 15:04:18 GMT

از تو مهربان تر کیست که دردهایم را با او در میان بگذارم و زخمهای دلم را پیشرویش بشمارم؟
از تو آیینه تر کیست که هزار توی روحم را به من نشان دهد بی آنکه سرزنشم کند؟

مهربانم!
مرا به خاطر همه نامه هایی که برایت ننوشتم... ببخش
مرا به خاطر همه آوازهایی که برای تو نخواندم... ببخش
مرا به خاطر پنهان کردن حرفهای دلم که به تو نگفته ام... ببخش

نازنینم!
صدایم را ببخش ؛ لبهایم را ببخش ؛ اشکهایم را ببخش

از تو راز نگهدار تر کیست؟؟؟ ؛ که سر گذشت دستهایم را برایش بنویسم و از فاصله ها گله کنم ؛

از تو آیینه تر کیست که قامت بر قامتش بایستم و احوال دلم را بپرسم

یکی می پرسد اندوه تو از چیست؟

سبب ساز سکوت مبهمت چیست؟

برایش صادقانه مینویسم

برای آنکه باید باشد و نیست

+ پ . ن +

وقتی احساس میکنی قلب وفاداری بخاطرت اشک می ریزد ، زندگی به رنج کشیدنش می ارزد

59- من می روم اما ...

ojak — Sun, 11 Oct 2009 14:02:18 GMT

من مي روم اما به او بگوييد دوستش دارم،

به او که تنش بوي گلهاي سرخ را ميدهد،

به او که با جادوي کلامش زيباترين لغات را شناختم،

به او که لحن صدايش دلپذيرترين آهنگ است،

به او که نگاهش به گرمييه آفتاب و لبانش به

سرخيه شقايق و دلش به زلالييه باران است،

به او که براي من مينويسد،

مينويسد از باران، از شبنم، از گرماي عشق و ...

من مي روم اما به او بگوييد دوستش دارم ،

به او که قلبش به وسعت درياييست که قايق کوچک دل من درآن غرق شده،

به او که مرا از اين زمين خاکي به سرزمين نور و شعر و ترانه برد،

و چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز کرد.

من مي روم اما به او بگوييد دوستش دارم،

به او که صداي پايش را ميشنوم،

به او که لحن کلامش را ميشناسم،

به او که عمق نگاهش را ميفهمم،

به او که .....

من مي روم اما به او بگوييد دوستش دارم،

به او که گل هميشه بهارمن است،

به او که قشنگترين بهانه براي بودن من است

وبه او که عشق جاودانه من است......

به او که نگاهش مظهر زيباييست......

58- همه رویاهای من

ojak — Mon, 07 Sep 2009 15:41:18 GMT

چگونه می توانم تورا با کوله باری از رویا...

کوله باری از رویاهای نیمه تمام تنها بگذارم؟

چگونه می شود که بتوانم بنویسم از تو،

از رویاهای ناتمام در حالی که تو آنجا نباشی؟

پس بیا با من باش... که بی تو رویاهایم معنایی ندارد.

57- دل من ...

ojak — Tue, 11 Aug 2009 16:31:18 GMT

دل من تنها بود

دل من هرزه نبود

دل من عادت داشت که بماند یکجا

به کجا؟

معلومست ، بدر خانه ی تو

دل من عادت داشت که بماند آنجا

پشت یک پرده ی توری

که تو هر روز

آن را به کناری بزنی

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه ی یک باغچه بود

که تو هر روز به آن مینگری

راستی دل من را دیدی؟

56- تمام روزهایم ...

ojak — Sat, 04 Jul 2009 19:28:18 GMT

تمام روزهایم " شنبه " بود

تا تو آمدی

شنبه ، یکشنبه ، دوشنبه ، ....

و بعد از رفتن تو

فقط " شنبه " ماند.

برگرفته از دفتر شعر

" بهونه های یک دل بی قرار "

ojak — Thu, 18 Jun 2009 07:41:18 GMT

پشت کاجستان ، برف.
برف، یک دسته کلاغ.
جاده یعنی غربت.
باد، آواز، مسافر، و کمی میل به خواب.
شاخ پیچک و رسیدن، و حیاط.

من ، و دلتنگ، و این شیشه خیس.
می نویسم، و فضا.
می نویسم ، و دو دیوار ، و چندین گنجشک.

یک نفر دلتنگ است.
یک نفر می بافد.
یک نفر می شمرد.
یک نفر می خواند.

زندگی یعنی : یک سار پرید.
از چه دلتنگ شدی ؟
دلخوشی ها کم نیست : مثلا این خورشید،
کودک پس فردا،
کفتر آن هفته.

یک نفر دیشب مرد
و هنوز ، نان گندم خوب است.
و هنوز ، آب می ریزد پایین ، اسب ها می نوشند.

قطره ها در جریان،
برف بر دوش سکوت
و زمان روی ستون فقرات گل یاس.

سهراب

54- بخوان و باور کن و ...

ojak — Sun, 07 Jun 2009 16:53:18 GMT

هر واقعه، ابتدا به صورت یک رویاست.

هرگز به بن بست نخواهم رسید،

چون یا راهی خواهم یافت،

یا راهی خواهم ساخت ....

53- تا رسیدن به خدا ...

ojak — Sat, 16 May 2009 18:17:18 GMT

تا رسیدن به خدا یک قدم بیشتر راه نیست

باید یک قدم روی هوای نفس پا گذاشت

قدم بعدی پیش خداییم

52- روی قبرم بنویسید مسافر بودست

ojak — Sat, 02 May 2009 18:39:18 GMT

روی قبرم بنویسد مسافر بودست

بنویسید که یک مرغ مهاجر بودست

بنویسید زمین کوچه ی سرگردانیست

او درین معبر پرحادثه عابر بودست

صفت شاعر اگر همدلی و هم دردیست

در رثایم بنویسید که شاعر بودست

بنویسید اگر شعری از او مانده بجای

زنی از طایفه ی شعر معاصر بودست

غزل هجرت من را همه جا بنویسید

روی قبرم بنویسید مهاجر بودست.

برگرفته از دفتر شعر

" بهونه های یک دل بی قرار "

پ . ن

سهره (تکه ای از سرنوشت ) رفت پیش خدا

51- گذشت زمان

ojak — Sun, 12 Apr 2009 16:13:18 GMT

می‌خواستم چشم‌های ترا ببوسم

تو نبودی، باران بود

رو به آسمانِ بلندِ پُر گفت‌وگو گفتم:

- تو ندیدیش ...؟!

و چیزی، صدایی ...

صدایی شبیهِ صدای آدمی آمد،

گفت: نامش را بگو تا جست‌وجو کنیم!

نفهمیدم چه شد که باز

یکهو و بی‌هوا، هوای تو کردم،

دیدم دارد ترانه‌ای به یادم می‌آید.

گفتم: شوخی کردم به خدا!

می‌خواستم صورتم را از لمسِ لذیذِ باران

فقط خیسِ گریه شود،

ورنه کدام چشم

کدام بوسه

کدام گفت‌وگو ...؟!

من هرگز هیچ میلی

به پنهان کردنِ کلماتِ بی‌رویا نداشته‌ام...!

یه مدتی هست که وقت کم میارم

حساب زمان از دستم در رفته

هنوز به هیچ کارم نرسیدم ، که شب میشه!!!!!!!!!

هنوز پلک های چشمام روی هم آروم نگرفتند که صدای Alarm clock موبایلم بلند میشه.

هیچ موقع زمان به این سرعت برام در حرکت نبود.

الانم که دارم می نویسم صدای عقربه های ساعت زمان توی مغزم تیک تاک میکنه

منم خیلی ازش عقب هستم

اگه یه خورده این زمان یواشتر حرکت کنه من بهش میرسم

نمی دونم از کدوم کارم بزنم تا به اون یکی کارم برسم.

همش توی این دودلی هستم و اخر هم به هیچ کدوم از کارام نمی رسم.